Θεραπευτική αντιμετώπιση καρκίνου παχέος εντέρου
Η επιλογή του είδους της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από το ύψος της βλάβης, από τον πρωκτικό δακτύλιο, τον μακροσκοπικό τύπο του όγκου, τον βαθμό διαφοροποίησης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Η προεγχειρητική σταδιοποίηση πρέπει να γίνεται με κλινική εξέταση, η οποία θα περιλαμβάνει πάντα δακτυλική εξέταση, αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας και ενδοορθικό υπερηχογράφημα.
Για τον καρκίνο του τυφλού, ανιόντος, δεξιάς κολικής καμπής και εγγύς τμήματος του εγκαρσίου κόλου εκτελείται δεξιά ημικολεκτομή με ειλεοεγκάρσια αναστόμωση.
Για τον καρκίνο του εγκαρσίου εκτελείται εγκαρσιεκτομή.
Για τον καρκίνο της αριστερής κολικής καμπής και του κατιόντος εκτελείται αριστερή ημικολεκτομή, ενώ για τον καρκίνο του σιγμοειδούς εκτελείται σιγμοειδεκτομή.
Σε περιπτώσεις σύγχρονων νεοπλασμάτων του δεξιού και αριστερού κόλου γίνεται ολική κολεκτομή και ειλεο-ορθική αναστόμωση.
Για τον καρκίνο του ορθού μπορεί να γίνει: α) χαμηλή προσθία εκτομή και τελικο-τελική αναστόμωση με ή χωρίς προστατευτική κολοστομία, όταν ο όγκος βρίσκεται στα 6-8 εκ από τον πρωκτικό δακτύλιο, β) κοιλιοπερινεϊκή εκτομή και μόνιμη κολοστομία, όταν ο όγκος βρίσκεται πολύ χαμηλά στο κάτω τριτημόριο του ορθού και δεν είναι εφικτή η πολύ χαμηλή αναστόμωση και γ) εγχείρηση Hartmann, σε περιπτώσεις διάτρησης – απόφραξης από τον όγκο, βαρειάς γενικής κατάστασης του ασθενούς και γενικευμένης καρκινωμάτωσης, όπου αντί αναστόμωσης το περιφερικό κολόβωμα του ορθού συγκλείεται και το τελικό εξωτερικεύεται ως κολοστομία και σε δεύτερο χρόνο αποκαθίσαται η συνέχεια του εντέρου με αναστόμωση και κατάργηση της κολοστομίας.
Όταν ο καρκίνος διηθεί παρακείμενα όργανα και εφόσον είναι εξαιρέσιμος, πρέπει να γίνεται en block εκτομή με τα παρακείμενα διηθημένα όργανα (μήτρα, ωοθήκες, ουροδόχος κύστη).
Η ύπαρξη μεταστάσεων, δηλαδή η εξάπλωση του όγκου σε άλλα όργανα όπως το ήπαρ και οι πνεύμονες, αποτελεί ένδειξη προχωρημένης νόσου. Υπάρχουν πλέον δυνατότητες αντιμετώπισης της μεταστατικής νόσου, με εκτομή, χημειοεμβολισμό, και διαθερμοπηξία με ραδιοσυχνότητες σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία.
Η χειρουργική αντιμετώπιση στον καρκίνο του παχέος εντέρου μπορεί να γίνει με την ανοικτή μέθοδο, λαπαροσκοπικά ή και ρομποτικά.
Η πρόγνωση μετά από μία κολεκτομή εξαρτάται από το εάν ο καρκίνος την στιγμή της επέμβασης έχει δώσει μεταστάσεις δηλαδή αν έχει επεκταθεί σε άλλα όργανα. Ο κίνδυνος για μετάσταση είναι αναλογικά μεγαλύτερος όσο πιο εκτεταμένα και βαθειά διηθεί ο καρκίνος το τοίχωμα του εντέρου.
